The real value of bitcoin and crypto currency technology

Ok. Ik heb de laatste tijd wat discussies gevoerd over Bitcoin. Daarin probeer ik uit te leggen dat het niet zozeer om die munt gaat. De Bitcoin zelf is slechts een noemer voor de vorm van waarde of bezit die gebruik maakt van de blockchain. Die blockchain, dat is het revolutionaire aspect.

Een digitale boekhouder die geen fouten maakt en transparant is. En zichzelf via een netwerk identificeert en verifieert. Deze video laat vooral dat laatste extreem goed zien. Hoe het werkt en wat dan kan betekenen als we dit gebruiken voor meer dan geld.

Robots en de toekomst van werk

Bovenstaande woorden vatten een kwestie samen die pas sinds 29 september de aandacht krijgt waar het al een tijd recht op heeft. Toen tekende minister Asscher (SZW) op het SZW congres in Den Haag de contouren van een “gitzwart scenario”, met als doel de discussie over dit onderwerp alvast aan te trappen

Het scenario beschreef  de toekomst van werk, de toenemende automatisering en de mogelijk gemarginaliseerde rol van de mens. Automatisering neemt steeds meer banen over. Waar dit vroeger beperkt bleef tot zogenaamde ‘blue collar jobs’, verschuift deze trend steeds sneller naar ‘white collar jobs’ waarin cognitieve, maar repetitieve banen het nieuwe doelwit zijn. De veel geciteerde Oxford study laat zien dat 47% procent van de banen in de US op de tocht staan.

infographicrobots

Technologische vooruitgang als business as usual? Technologie schept altijd nieuwe banen toch? Dat klopt. Historisch gezien. Ik betwijfel echter of het gat tussen de huidige skillset en de voornaamste skillset van de toekomst (programmeren) niet al te groot is. Achterstand is er om in te halen, maar hoeveel generaties hebben we daarvoor nodig vraag ik mij af.

The Economist geeft inzicht in waar alle cijfers vandaan komen, welke rol kapitalisme speelt in deze trend (misschien wel veel meer dan de technologie an sich) en welke slag het onderwijs moet maken. Dat laatste is misschien het belangrijkst. We leerden lezen en schrijven, maar we gebruiken (lezen) de hele dag door software en hebben geen idee hoe die werkt (schrijven).

Eindbaas: John Oliver gaat op een fact-backed rant over Netneutraliteit.

Schermafbeelding 2014-09-16 om 11.06.30

“Leaving net neutrality over to the FCC is like getting a Dingo to watch over your baby”

Al in 2010 schreef ik mijn bachelor scriptie over netneutraliteit: het principe dat elk data-pakketje gelijk behandeld wordt. Gelijkheid van gebruikers en non-discriminatie van data zijn niet meer van deze tijd en maken het internet op de lange termijn niet functioneel, aldus commerciële partijen. Een andere kant van het debat, met onder andere een van de vaders van het web Tim Berners-lee voorop, betoogt dat een neutraal communicatieplatform essentieel is voor de democratie, maar ook voor een markt die draait op innovatie.

Tegenstanders van netneutraliteit, veelal telecombedrijven en internetproviders, pleiten voor afschaffing van dit principe. We gebruiken het internet anders dan vroeger. Waar relatief ‘lichte’ diensten als e-mail, surfen en IM vroeger de bovenhand hadden, zijn de diensten die we nu gebruiker (P2P, videostreaming, VoiP) een veel zwaardere belast voor het netwerk.  Betaalde spitsstroken op internet die onderscheid maken in verkeer en hierop de snelheid aanpassen zouden investeringen om bandbreedte te vergroten mogelijk moeten maken. Dit is volgens deze partijen de enige manier om het web functioneel en up and running te houden. Naast dit praktische argument, pleiten zij ook voor een neo-liberalistische markt: een markt zonder overheidsbemoeienis.

Een blik op de belangrijkste mediarevoluties, telefoon, radio, film en televisie, laat zien dat immuniteit voor commerciële monopolies niet bestaat. Het web lijkt geen uitzondering op deze regel.  Het web is in een logische oscillatie van open naar gesloten terechtgekomen. Een cyclus waar elk ‘revolutionair’ medium uiteindelijk aan moet geloven.  De geschiedenis laat een typische progressie van informatietechnologieën zien: van hobby tot industrie. Uitvindingen als de telefoon, radio, film en televisie doorliepen eenzelfde cyclus die start bij revolutionaire nieuwheid en jeugdige, utopische connotaties en uiteindelijk resulteert in een plek die dezelfde (gecentraliseerde) sociale structuren kent als we kennen uit de industriële revolutie.

Elk medium wordt uiteindelijk een sterk gecentraliseerde en geïntegreerde nieuwe industrie. Zonder uitzondering evolueerden alle revolutionaire media, waarbij vrij gebruik werd aangemoedigd om verdere ontwikkeling en persoonlijke expressie te bevorderen, in privaatgecontroleerde, kolossale industrieën waarin de stroom en de natuur van de content sterk onder toezicht staat om commerciële redenen (meer over deze cyclus in het boek The Master Switch van Tim Wu, een onderzoeker aan de Columbia University en een van de leidende auteurs op het gebied van netneutraliteit).

Het grootste probleem van netneutraliteit is dat een enorme saaie wirwar is van juridische constructies en truukjes. Soms kunnen we dan blijven lullen over het belang ergens van, zonder dat we een kritische massa bereiken van wie de steun echt cruciaal is. Thank god for John Oliver dus. In deze 13 minuten durende monoloog legt John het nog allemaal een keer uit. Met humor, mooie metaforen en een uiterst heldere verklaring waarom dit voor iedereen belangrijk is. Op het moment van schrijven is de video bijna 6 miljoen keer bekeken, op naar Justin Bieber-achtige views wat mij betreft. Kijken dus!

$100 Android phones are a way bigger deal than the Apple watch

“The future is already here, but it is not equally distributed”, William Gibson once said. Well, the present (or at least what we call the present) isn’t equally distributed as well. While China is testing out walking lanes for people who are lost in their screens while walking (THIS IS NOT A JOKE), I was looking at a mapping of connectivity data. This map, created by John Matherly of Shodan, shows all the connectivity in the world today.

internet-connectivity-map

He used a stateless scanner to send a Ping request to every public IPv4 address and kept track of which IPs responded with a Pong. After the Pong he would find out where the IP is physically located using a GeoIP library (i.e. translates from x.x.x.x -> latitude/ longitude). The map clearly shows some darker areas in which connectivity is not as dense as what we are used to in Europe and the US, or not even existing (although there are some non-populated areas of course).

The next 4 billion connections
That’s why Google’s announcement of a $100/80EU fully packed smartphone is a way bigger deal than Apple’s addition to the growing list of not that impressive smart watches. While the Apple Watch is just adding even more connectivity to those that are already connected, these phones are paving the way for the next 4 billion new users of the internet. With all this talk about disruptive trends, this one truly is disruptive; both culturally and economically.

Culturally, this is about not easing into technology like we did; moving from a computer in the office to computers at home, laptops, dumb phones and eventually smartphones and tablets. This is going from local stories and information to Google’s entire web index. Economically, this is about going from doing business within a 50km radius to connecting to a web that is more and more about transactions and trust. And while $100 smartphones have been around for a while now, they usually do not come packed with functionality like the Android One.

This disruption will only take place if we handle key necessities like devices, content (in native languages), connectivty, power and some kind of transactional/financial protocol like Bitcoin to facilitate money transfers and trust management. This disruption will not take place tomorrow and devices like the Android One are just a start, but this kind of technology news is getting me much more excited than adding a screen to my wrist while still needing a phone to make it work.

Next-Gen Chips Mimic Functions of the Human Brain

A computer chip designed to mimic the performance of the human brain? Yes. The chip is developed by IBM together with Cornell Tech and could prove a big step forward in the future of computing power. The chip is called SyNAPSE, which stands for Systems of Neuromorphic Adaptive Plastic Scalable Electronics.

So whats the human brain part about?
This chip is capable of 1 million programmable neurons, 256 million programmable synapses and 46 billion synaptic operations per second, per watt. IBM has also tethered 16 of these chips together in four four-by-four arrays, which collectively offer the equivalent of 16 million neurons and 4 billion synapses, showing that the design can be easily scaled up for larger implementations. Unlike traditional chips, who follow the lines of the von Neumann-architecture meaning that they process information step by step, this chip is able to be active on different levels and actions.

brain_banner_infographic

IBM calls this cognitive computing because of a dynamic that attempts to mimic the interactions of neurons and synapses in biological brains. It offers more of a organic approach to problem solving, based on hypotheses, past experiences and trail and error. Similar to a human brain. Continue reading

Real Disruption Happens When Technologies Combine

Disruption is the most recent rhythm of the technology debate. The uberization of everything if often mentioned, so is the disruptive potential of abundance. However disruption is also about finding the right product-market fit.

In a new report, the Institute for the Future argues that:

“technological change is increasingly driven by the combination and recombination of foundational elements.”

So to imagine the future, it is not just about advances in technology, like in computing power or miniaturization, but it is also about the intersection of these technologies. The intersection might be the disruption; completely new oppurtunities and new markets all together.

The report presents a technology horizon map that is designed to help anticipate the future of combinatorial innovations emerging at the intersection of distinct territories. The map presents 20 new innovative combinatorial forecasts you can use to navigate the future as it unfolds. The bigger picture: a more interconnected technology landscape.

Schermafbeelding 2014-07-28 om 10.40.20So click around on the map in 13 “territories”–what it calls “frontiers of innovation”–and then examine the overlaps. Here are a two to get started. Continue reading

What’s Smart about Smart Cities?

smart-cities-1The internet and the concept of a smart city have a lot in common. Their timelines are pretty similar: not in a chronological sense, but considering different phases of development and the similarity in characteristics that these phases have.

Much like the smart city the internet was, after it gone public in the nineties, a new channel for companies to present themselves. After that read-only phase, the internet became a platform for reading and writing; not only for companies, but also for individuals with blogs and personal websites altering the way we share and interact online. A more social platform we eventually dubbed Web 2.0. A few years back it went truly mobile trough smartphones and the likes. Today, the convergence of Social networks, Mobile platforms and apps, Advanced analytics and big data, Cloud computing, artificial intelligence, sensors and other connected Things (SMACT) is enabling a internet that is everywhere. Continue reading

A little experiment: Will you obey your robot boss?

Hey, it’s friday, so why not think about a future in which I for one will obey my robotic overlords. Researchers at the University of Manitoba designed an experiment to see how far people would go in obeying the commands of a robot. The test borrows from Stanley Milgram’s infamous obedience studies, in which many participants obeyed an authority figure who told them to administer painful electrical shocks to strangers.

Half the people sort of do what the robot says. Interesting question in the end: “This is just naming files. … What about morally objectionable tasks?

The Future of Wearables

One of the most visible forms of the Internet of Things, at least from a consumer’s perspective, is the advent of wearables, a term for wearable computing devices. The full range of this new form factor for mobile devices is very wide and I would like to define wearables as electronic systems located on the body that mediate their user and their environment. From activity trackers like FitBit and Up by JawBone and other quantified self applications, to more advanced information devices like Google Glass and Samsung Smartgear, these first generation devices are always on and always connected. Next generation devices will also be contextual and intelligent thanks to the Internet of Things convergence of people, devices, data and the web.

Computing devices have moved from our desktop to our lap, to our pocket and now onto our body. Technology has never been this personal, however, we are far from the wearables endgame. For wearables to truly become a useful addition to our already technology-filled lives, we need to get back to the basics. Here’s a brief look at three ways we can evolve wearables by thinking about the technology itself, our interaction with these devices and the value they should offer. Continue reading

Contextual Is The New Mobile

A new mobile form-factor is coming and it’s not restricted to your pocket. Wearable tech is all about unleashing the power of smartphones onto new types of devices. While the smartphone and tablet market seem to have devolved into a battle of bigger displays and faster processors, the form-factor for wearables is still open to a diverse range of hardware design, although it’s all about the war for your wrist for now. The overarching goal? Creating highly personalized interactions and experiences.

Blueprint for the future

The New Mobile = embedded + personalized + adaptive + anticipatory 
One thing that sets this new phase of the post-pc era apart from the introduction of the smartphone, is the fact that mobility is not the outcome, but the main driver to this transition.

Contextual based interaction with these devices is key to making this new mobility work. The new mobile requires devices, services and information  to be embedded (integrated into the environment), personalized (tailored to your needs), adaptive (change in response to you) and anticipatory (anticipating a users intentions without conscious mediation).

Continue reading